នៅក្រោមម្លប់បារមីព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត
ហើយនឹងបង្ហាញឲ្យឃើញសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់អញ។
ព្រះគម្ពីរ ទំនុកដំកើង ជំពូក ៩១ (កំណែបោះពុម្ពឆ្នាំ ១៩៥៤) គឺជាបទទំនុកដំកើងដ៏ល្បីល្បាញបំផុតមួយ
ដែលដោះស្រាយអំពី «ការការពារ
និងជម្រកដ៏មានសុវត្ថិភាពនៅក្នុងព្រះអម្ចាស់»។
នៅក្នុងបរិបទព្រះគម្ពីរឆ្នាំ ១៩៥៤ ភាសាដែលប្រើមានលក្ខណៈស៊ីជម្រៅ ឧត្តុង្គឧត្តម
និងពោរពេញដោយអំណាចខាងវិញ្ញាណ។
ដើម្បីងាយស្រួលយល់
យើងអាចបែងចែកព្រះបន្ទូលនៅក្នុងជំពូកនេះជា ៤ ផ្នែកធំៗដូចតទៅ៖
១. ជម្រកដ៏មានសុវត្ថិភាពបំផុត (ខ ១-៤)
- ព្រះបន្ទូល
(ខ ១-២)៖ «១អ្នកណាដែលនៅជាប់ក្នុងទីកំបាំង នៃព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត
នោះនឹងបានជ្រកនៅក្រោមម្លប់នៃព្រះដ៏មានគ្រប់ ព្រះចេស្តា។ ២ ឯទូលបង្គំ នឹងពោលពីព្រះយេហូវ៉ាថា ទ្រង់ជាទីពឹងពំនាក់ ជាបន្ទាយនៃទូលបង្គំ គឺជាព្រះនៃទូលបង្គំហើយ ទូលបង្គំទុកចិត្តនឹងទ្រង់។»។ - សេចក្តីពន្យល់៖
ខនេះបង្ហាញថា
ការការពាររបស់ព្រះមិនមែនសម្រាប់មនុស្សទូទៅដែលគ្រាន់តែស្គាល់ឈ្មោះទ្រង់នោះទេ
ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែល «នៅជាប់ក្នុងទីកំបាំង» គឺអ្នកដែលមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធរស់នៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ទ្រង់។
ពាក្យថា «ម្លប់» និង «បន្ទាយ» បញ្ជាក់ពីការការពារដ៏រឹងមាំដែលគ្មានសត្រូវណាវាយលុកបាន។
- ព្រះបន្ទូល
(ខ ៣-៤)៖ ទ្រង់ប្រៀបប្រដូចការការពាររបស់ទ្រង់ទៅនឹង
«ស្លាបបក្សី» ដែលគ្របដណ្តប់កូនៗ៖
«ទ្រង់នឹងក្រុងឯងដោយស្លាបទ្រង់ ហើយឯងនឹងជ្រកនៅក្រោមចំអេងស្លាបរបស់ទ្រង់»។
នេះបង្ហាញពីសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ទន់ភ្លន់ ប៉ុន្តែមានសុវត្ថិភាពបំផុត
ដូចជាមេមាន់ដែលក្រសោបកូនការពារពីសត្វសាហាវ។
២. សេចក្តីក្លាហាន និងការមិនភ័យខ្លាច (ខ ៥-៨)
- ព្រះបន្ទូល
(ខ ៥-៦)៖ «៥ ឯងនឹងមិនភ័យខ្លាចអ្វីឡើយ ទោះទាំងសេចក្តីស្ញែងខ្លាចនៅពេលយប់
ឬព្រួញដែលហើរនៅពេលថ្ងៃ ៦ ឬសេចក្តីវេទនាដែលតែងមាននៅក្នុងទីងងឹត ឬសេចក្តីហិនវិនាសដែលបំផ្លាញនៅពេលថ្ងៃត្រង់ផង»។ - សេចក្តីពន្យល់៖
នៅក្នុងលោកីយ៍នេះ គ្រោះថ្នាក់អាចកើតឡើងគ្រប់ពេល ទាំងយប់ (សេចក្តីរន្ធត់)
ទាំងថ្ងៃ (ព្រួញ/អាសន្នរោគ)។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលកក់ក្តៅក្រោមស្លាបព្រះ
ភ័យខ្លាចត្រូវបានដកចេញ។ ព្រះបន្ទូលក្នុង ខ ៧ ចែងថា៖ «នឹងមានមនុស្ស១ពាន់នាក់ដួលស្លាប់នៅក្បែរឯង ហើយ១ម៉ឺននាក់នៅខាងដៃស្តាំឯងដែរ តែសេចក្តីនោះនឹងមិនមកជិតឯងឡើយ»។ នេះជាការធានាថា
ទោះជាមានវិបត្តិ ឬការបំផ្លិចបំផ្លាញកើតឡើងជុំវិញខ្លួនយ៉ាងណាក៏ដោយ
ក៏ព្រះហស្តរបស់ព្រះនៅតែរក្សាអ្នកជឿឱ្យមានសុវត្ថិភាពជានិច្ច។
៣. ទេវតាសួគ៌ាយាមល្បាត និងអំណាចលើសត្រូវ (ខ ៩-១៣)
- ព្រះបន្ទូល
(ខ ៩-១១)៖ «៩ ពីព្រោះឯងបានថា ព្រះយេហូវ៉ាជាទីពឹងជ្រកនៃឯង គឺបានយកព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុតជាទីលំនៅរបស់ឯង១០ យ៉ាងនោះ នឹងគ្មានសេចក្តីអាក្រក់ណាកើតឡើងដល់ឯងឡើយ ក៏គ្មានវេទនាណាមកជិតទីលំនៅរបស់ឯងដែរ១១ ដ្បិតទ្រង់នឹងបង្គាប់ដល់ពួកទេវតារបស់ទ្រង់
ពីដំណើរឯង
»។ - សេចក្តីពន្យល់៖
កាលណាព្រះជាម្ចាស់ជា «ទីលំនៅ» (ឬជាគ្រឹះនៃជីវិត)
ព្រះអង្គចាត់ចែងកងទ័ពស្ថានសួគ៌ គឺពួកទេវតាឱ្យមកយាមល្បាត
និងការពារជំហានរបស់អ្នក។ (ចំណាំ៖
ខនេះជាខដែលអារក្សសាតាំងបានយកទៅល្បួងព្រះយេស៊ូវនៅទីរហោស្ថាន
ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវបានឈ្នះវាដោយព្រះបន្ទូល)។
- ព្រះបន្ទូល
(ខ ១៣)៖ «ឯងនឹងជាន់លើទាំងសត្វសិង្ហ និងពស់ហនុមានផង ឯសិង្ហស្ទាវ និងនាគ
នោះឯងនឹងអាចជាន់ឈ្លីដោយជើងបាន»។ ក្នុងបរិបទគម្ពីរ សត្វសិង្ហ និងពស់ ជានិមិត្តរូបនៃអំណាចងងឹត និងមារសាតាំង។ ព្រះបន្ទូលនេះសន្យាថា ព្រះអង្គប្រទានអំណាចឱ្យអ្នកជឿជាន់ឈ្លី និងឈ្នះលើគ្រប់ឧបាយកលរបស់សត្រូវ។
៤. ព្រះបន្ទូលសន្យាទាំង ៨ យ៉ាងរបស់ព្រះអម្ចាស់ (ខ
១៤-១៦)
នៅក្នុង ៣ ខចុងក្រោយ ទម្រង់នៃសេចក្តីផ្លាស់ប្តូរ
ដោយព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ជាអ្នកមានព្រះបន្ទូលមកកាន់អ្នកជឿវិញម្តង។ ព្រះអង្គសន្យា ៨
យ៉ាងសម្រាប់អ្នកដែលស្រឡាញ់ទ្រង់៖
- «អញនឹងជួយឲ្យរួច» – ជួយឱ្យរួចពីទុក្ខលំបាក។
- «អញនឹងតាំងឡើងយ៉ាងខ្ពស់» – ព្រោះវាស្គាល់នាមអញ។
- « វានឹងអំពាវនាវដល់អញ ហើយអញនឹងឆ្លើយតប» – ព្រះអង្គស្តាប់សេចក្តីអធិស្ឋាន។
- «អញនឹងនៅជាមួយនឹងវាក្នុងគ្រាទុក្ខលំបាក» – ទ្រង់មិនបោះបង់ចោលឡើយ។
- «ក៏នឹងដោះឲ្យរួចចេញ» – ប្រទានជ័យជម្នះ។
- «ហើយនឹងលើកមុខឲ្យ» – លើកតម្កើងជីវិតរបស់វា។
- «អញនឹងឲ្យវាស្កប់ចិត្តដោយអាយុយឺនវែង» – ប្រទានអាយុវែងប្រកបដោយព្រះពរ។
- «ហើយនឹងបង្ហាញឲ្យឃើញសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់អញ» – ការពាររហូតដល់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។
សេចក្តីសន្និដ្ឋានខាងវិញ្ញាណ
ទំនុកដំកើង ជំពូក ៩១ ក្នុងព្រះគម្ពីរឆ្នាំ ១៩៥៤
មិនមែនគ្រាន់តែជា «យ័ន្ត» សម្រាប់សូត្រការពារខ្លួននោះទេ
ប៉ុន្តែវាជា «ការអំពាវនាវឱ្យមានសេចក្តីជំនឿ
និងការរស់នៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ»។
គ្រប់ខទាំងអស់សង្កត់ធ្ងន់ថា បើចិត្តគំនិតរបស់យើងរស់នៅជាប់នឹងព្រះ (ធ្វើជាទីលំនៅ
ទុកចិត្ត និងស្រឡាញ់ទ្រង់)
នោះយើងមិនបាច់ភ័យខ្លាចចំពោះអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងលោកីយ៍នេះឡើយ
ដ្បិតព្រះចេស្តារបស់ព្រះយេហូវ៉ាធំជាងគ្រោះថ្នាក់ទាំងពួង។
