ព័ន្ធកិច្ចព្រះត្រៃឯក និងគោលបំណង
នៅក្នុងជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទ
អថ៌កំបាំងដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតមួយគឺ «ព្រះត្រៃឯក» (The Trinity) ពោលគឺ
ព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គគត់ ប៉ុន្តែទ្រង់ស្តែងចេញជាបីព្រះអង្គ (Three
Persons) គឺ៖ ព្រះវរបិតា ព្រះវរបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
ព្រះត្រៃឯកមិនមែនគ្រាន់តែជាទ្រឹស្តីសម្រាប់សិក្សានោះទេ
ប៉ុន្តែទ្រង់ដំណើរការការងារតាមរយៈ «ព័ន្ធកិច្ច» (Ministry/Work) យ៉ាងសកម្ម
ដើម្បីសង្គ្រោះ និងស្តារមនុស្សជាតិឡើងវិញ។ នៅក្នុងគម្ពីរដំណឹងល្អ
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបើកសម្តែង និងបង្រៀនយ៉ាងច្បាស់លាស់អំពីព័ន្ធកិច្ច
និងគោលបំណងនៃព្រះត្រៃឯកនេះឯង។
១. ព័ន្ធកិច្ចព្រះត្រៃឯក (The
Ministry of the Trinity)
តាមរយៈការបង្រៀន និងជីវិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ យើងឃើញថា
ព្រះអង្គទាំងបីមានទម្រង់ព័ន្ធកិច្ចខុសៗគ្នា ប៉ុន្តែមានឯកភាពគ្នាទាំងស្រុង
(មានព្រះហឫទ័យតែមួយ និងគោលដៅតែមួយ)៖
- ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះវរបិតា
(The Work of the Father)៖
ព្រះវរបិតាគឺជាប្រភព និងជាអ្នកផ្តួចផ្តើមផែនការសង្គ្រោះ។
ទ្រង់ជាអ្នកចាត់ព្រះរាជបុត្រាឱ្យយាងមកក្នុងលោកីយ៍ (យ៉ូហាន ៣:១៦)។
ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនថា ព្រះវរបិតាទ្រង់ស្រឡាញ់
ជ្រាបពីតម្រូវការរបស់រាស្ត្រទ្រង់ និងជាអ្នកដែលគូរវាសនាចុងក្រោយនៃពិភពលោក។
- ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះរាជបុត្រា (The Work of the Son)៖
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ (ព្រះរាជបុត្ារ) គឺជាអ្នកសម្រេចផែនការសង្គ្រោះរបស់ព្រះវរបិតា
តាមរយៈការយាងមកកើតជាសាច់ឈាម សុគតនៅលើឈើឆ្កាង និងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។
ព្រះអង្គមានបន្ទូលថា៖ «ដ្បិតកូនមនុស្សក៏បានមក មិនមែនឲ្យគេបំរើដែរ គឺដើម្បីនឹងបំរើគេវិញ ហើយនិងឲ្យជីវិតខ្លួនទុកជាថ្លៃលោះមនុស្សជាច្រើនផង។» (ម៉ាកុស
១០:៤៥)។
- ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ
(The Work of the Holy Spirit)៖
ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនថា ក្រោយពេលព្រះអង្គយាងទៅឯព្រះវរបិតាវិញ
ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ (ព្រះជំនួយដ៏មានព្រះជន្មរស់មួយអង្គទៀត)
នឹងយាងមកគង់នៅជាមួយ នឹងដាស់តឿន បង្រៀន និងផ្តល់កម្លាំងដល់គ្រីស្ទបរិស័ទ«តែព្រះដ៏ជាជំនួយ គឺជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលព្រះវរបិតានឹងចាត់មក ដោយនូវឈ្មោះខ្ញុំ ទ្រង់នឹងបង្រៀនអ្នករាល់គ្នា ពីគ្រប់សេចក្តីទាំងអស់ ក៏នឹងរំឭកពីគ្រប់ទាំងសេចក្តី ដែលខ្ញុំបានប្រាប់ដល់អ្នករាល់គ្នាដែរ» (យ៉ូហាន ១៤:២៦)។ ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះវិញ្ញាណគឺធ្វើឱ្យមនុស្សដឹងខ្លួនពីបាប
និងនាំពួកគេឱ្យស្គាល់សេចក្តីពិត។
ការស្តែងចេញរួមគ្នានៃព្រះត្រៃឯក៖ ព្រះយេស៊ូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញពីការសហការគ្នានៃព្រះត្រៃឯកយ៉ាងច្បាស់បំផុតនៅពេលព្រះអង្គទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក «១៦ កាលព្រះយេស៊ូវបានទទួលបុណ្យជ្រមុជហើយ នោះទ្រង់យាងឡើងពីទឹកភ្លាម ស្រាប់តែមេឃក៏របើកឡើង ឲ្យទ្រង់ឃើញព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះ យាងចុះមកដូចជាសត្វព្រាប ក៏សណ្ឋិតលើទ្រង់ ១៧ នោះមានឮសំឡេងចេញពីមេឃថា នោះជាកូនស្ងួនភ្ងារបស់អញ ជាទីពេញចិត្តអញណាស់។» (ម៉ាថាយ ៣:១៦-១៧)៖ ព្រះរាជបុត្រាទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក, ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងចុះមកដូចជាសត្វព្រាប, ហើយព្រះវរបិតាមានបន្ទូលពីស្ថានសួគ៌។
២. គោលបំណងនៃព័ន្ធកិច្ច
ទៅតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវ
តើព្រះត្រៃឯកបំពេញព័ន្ធកិច្ចទាំងអស់នេះឡើងក្នុងគោលបំណងអ្វី? ផ្អែកលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវ គោលបំណងធំៗមានដូចជា៖
ក. ដើម្បីបើកសម្តែងឱ្យមនុស្សស្គាល់ព្រះដ៏ពិត
មនុស្សលោកបានវង្វេងចេញពីព្រះ
ហើយមិនស្គាល់ព្រះអង្គឡើយ។ គោលបំណងនៃព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះយេស៊ូវ
គឺដើម្បីបង្ហាញឱ្យឃើញពីព្រះភក្ត្រ និងព្រះហឫទ័យស្រឡាញ់របស់ព្រះវរបិតា។
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា៖ «ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅថា ភីលីពអើយ ខ្ញុំបាននៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាជាយូរដល់ម៉្លេះ ហើយអ្នកមិនទាន់ស្គាល់ខ្ញុំឬ អ្នកណាដែលឃើញខ្ញុំ នោះក៏បានឃើញព្រះវរបិតាដែរ ចុះធ្វើដូចម្តេចបានជាអ្នកថា សូមបង្ហាញឲ្យឃើញព្រះវរបិតាផងដូច្នេះ» (យ៉ូហាន ១៤:៩)។ ព្រះអង្គចង់ឱ្យមនុស្សលោកស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់
មិនមែនក្នុងនាមជាចៅក្រមដ៏កាចសាហាវនោះទេ ប៉ុន្តែក្នុងនាមជា «ព្រះវរបិតា» ដ៏មានសេចក្តីអាណិតមេត្តា។
ខ. ដើម្បីលោះមនុស្សឱ្យរួចពីបាប និងសេចក្តីស្លាប់
(ការសង្គ្រោះ)
គោលបំណងស្នូលនៃព្រះត្រៃឯក គឺការសង្គ្រោះមនុស្សជាតិ។ មនុស្សគ្រប់រូបបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ហើយត្រូវរងទណ្ឌកម្មក្នុងបឹងភ្លើងនរក។ ព្រះវរបិតាបានចាត់ព្រះរាជបុត្រាមក ហើយព្រះរាជបុត្រាបានសុគតជំនួសយើង ដើម្បីឱ្យអស់អ្នកណាដែលជឿ អាចរួចពីទោសបាប ហើយទទួលបាន «ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច» «ឯអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រា នោះមានជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចហើយ តែអ្នកណាដែលមិនព្រមជឿដល់ព្រះរាជបុត្រាវិញ នោះនឹងមិនឃើញជីវិតសោះឡើយ គឺសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះ តែងនៅជាប់លើអ្នកនោះឯង។» (យ៉ូហាន ៣:៣៦)។
គ.
ដើម្បីយាងមនុស្សឱ្យចូលក្នុងធ្លុងតែមួយនៃព្រះត្រៃឯក
ព្រះយេស៊ូវមិនគ្រាន់តែចង់សង្គ្រោះយើងឱ្យរួចពីនរកប៉ុណ្ណោះទេ
ប៉ុន្តែព្រះអង្គចង់ឱ្យយើងមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះជាម្ចាស់
ដូចជាទំនាក់ទំនងរវាងព្រះអង្គ និងព្រះវរបិតាដែរ។
នៅក្នុងសេចក្តីអធិស្ឋានចុងក្រោយរបស់ព្រះអង្គ ព្រះយេស៊ូវបានទូលសូមថា៖ «ដើម្បីឲ្យទាំងអស់បានរួមមកតែមួយ ឱព្រះវរបិតាអើយ ដូចជាទ្រង់គង់ក្នុងទូលបង្គំ ហើយទូលបង្គំនៅក្នុងទ្រង់ដែរ គឺឲ្យអ្នកទាំងនោះបានរួមគ្នាតែមួយ នៅក្នុងយើង ប្រយោជន៍ឲ្យលោកីយ៍បានជឿថា ទ្រង់ចាត់ឲ្យទូលបង្គំមកពិត» (យ៉ូហាន ១៧:២១)។ នេះជាគោលបំណងដ៏អស្ចារ្យបំផុត
គឺការរាប់គ្រីស្ទបរិស័ទបញ្ចូលទៅក្នុងក្រុមគ្រួសារដ៏វិសុទ្ធរបស់ព្រះ។
ឃ. ដើម្បីចាត់ឲ្យមនុស្សទៅបង្កើតសិស្ស
(សេចក្តីបង្គាប់ដ៏ចម្បង)
មុនពេលព្រះយេស៊ូវយាងឡើងទៅស្ថានសួគ៌
ព្រះអង្គបានផ្ទេរព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះត្រៃឯកមកលើពួកជំនុំ (អ្នកជឿ)
តាមរយៈបទបញ្ជាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងព្រះនាមព្រះត្រៃឯកផ្ទាល់តែម្តង៖
«ដូច្នេះ ចូរទៅបញ្ចុះបញ្ចូលឲ្យមានសិស្សនៅគ្រប់ទាំងសាសន៍ ព្រមទាំងធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យ ដោយនូវព្រះនាមព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធចុះ» (ម៉ាថាយ ២៨:១៩)
គោលបំណងចុងក្រោយនៃព័ន្ធកិច្ច
គឺការរាលដាលព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅកាន់គ្រប់ទិសទីលើផែនដី
តាមរយៈការប្រកាសដំណឹងល្អ ការប្រោសឱ្យជា និងការផ្លាស់ប្រែចិត្តគំនិតរបស់មនុស្សលោក
ដោយមានព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធជាអ្នកដឹកនាំ និងផ្តល់ចេស្តា។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
ព័ន្ធកិច្ចនៃព្រះត្រៃឯក
គឺជាការសម្តែងចេញនូវសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ឥតព្រំដែនរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកលើមនុស្សជាតិ។
ព្រះវរបិតាទ្រង់រៀបចំផែនការ ព្រះរាជបុត្រា (ព្រះយេស៊ូវ)
ទ្រង់លះបង់ព្រះជន្មដើម្បីសម្រេចផែនការ
ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទ្រង់យាងមកគង់ក្នុងចិត្តយើងដើម្បីផ្សារភ្ជាប់យើងទៅនឹងផែនការនោះ។
ក្នុងនាមជាអ្នកដើរតាមព្រះយេស៊ូវ
យើងត្រូវបានហៅឱ្យចូលរួមក្នុងគោលបំណងនៃព័ន្ធកិច្ចនេះ គឺការរស់នៅបម្រើព្រះ
ស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក និងនាំពន្លឺនៃដំណឹងល្អទៅកាន់មនុស្សជុំវិញខ្លួន
ដើម្បីថ្វាយព្រះកិត្តិនាមដល់ព្រះត្រៃឯកដ៏វិសុទ្ធ អស់កល្បជានិច្ច។